گمشده بودم

هر چه می گشتم کمتر خودم رو پیدا می کردم......

                 ................پیدا شدم    همون وقتی که عاشق شدم

دیگه نمی خوام گم بشم       می خوام عاشق بمونم

گفتم بلبلی را که درمان فراغ چیست؟

                                   افتاد از شاخه و قلبش تپیدو مرد                                            

وقتی خورشید سپید اسفند در آغوش دره ی سبز بهار غروب می کند

وقتی که چشمه خوشه ی ستاره را از تاک آسمان می چیند و در سبد برکه می گذارد

وقتی که شکوفه ها از پنجره ی کلبه ی خواب به سوی چشم ها سرک می کشند

نبض طبیعت در تجربه ی یک آغاز و آفرینش یک حادثه می تپد

حادثه ای به نام بهار  

 ولی امسال درست وقتی که باران بهار بر روی شیشه خواب پنجره را می شکند

 و زمین پرواز غنچه ها را قاب می گیرد حادثه ای دیگر در حال رویشی دوباره است

حادثه ای سرخ

به سرخی خون                   به معنای حقیقت و پایداری عشق

دوباره چهارگوشه ی زمین رنگ شش گوشه می گیرد و لاله ها بوی تربت

خم چشم ها شراب اربعین می فروشند و مستان جرعه جرعه می نوشند

اما این نه تکرار یک حادثه است و نه طلوع یک رنگ

بلکه شروع یک فرهنگ است و آغاز یک درنگ

بهار امسال سبز است و سرخ

سال ۸۴ هم گذشت  بی شما...............