هنگامی که مهر شما را فرا می خواند از پی اش بروید

اگرچه راهش دشوار و ناهموار است .

و چون بال هایش شما را در بر می گیرند  وابدهید

اگرچه  شمشیری در میان پرهایش نهفته باشد و شما را زخم برساند

و چون با شما سخن می گوید او را باور کنید

اگر چه صدایش رویاهای شما را برهم زند

زیرا که مهر در همان دمی که تاج بر سر شما می گذارد      شما را مصلوب می کند

همچنان که می پروراند    هرس می کند

همچنان که از قامت شما بالا می رود   نازک ترین شاخه هاتان را که در آفتاب می لرزند نوازش می کند

شما را مانند بافه های جو در بغل می گیرد

شما را می کوبد تا برهنه شوید

شما را  می بیزد    تا از خس جدا سازد

شما را  می ساید   تا سفید شوید

شما را می ورزد    تا نرم شوید

و آنگاه شما را به آتش مقدس خود می سپارد     تا نان مقدس شوید بر خوان مقدس خداوند

همه این کارها را مهر با شما می کند تا رازهای دل خود را بدانید و با این دانش به پاره ای از دل زندگی مبدل شوید .

اما اگر از روی ترس فقط در پی آرام مهر و لذت مهر باشید

پس آنگاه بهتر آن است که تن برهنه خود را بپوشانید و از زمین خرمن کوبی مهر دور شوید و به آن جهان بی فصلی بروید که در آن می خندند اما نه خنده تمام را و می گریند اما نه تمام اشک را

جبران خلیل جبران