| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
يك نفر دلش شكسته بود توي ايستگاه استجابت دعا منتظر نشسته بود منتظر ولي دعاي او دير كرده بود او خبر نداشت كه دعاي كوچكش توي چهار راه آسمان پشت يك چراغ قرمز شلوغ گير كرده بود او نشست و باز هم نشست روزها يكي يكي از كنار او گذشت روي هيچ چيز و هيچ جا از دعاي او اثر نبود هيچ كس از مسير رفت و آمد دعاي او با خبر نبود با خودش فكر كرد پس دعاي من كجاست؟ او چرا نمي رسد ؟ شايد اين دعا راه را اشتباه رفته است! پس بلند شد رفت تا به آن دعا راه را نشان دهد رفت تا كه پيش از آمدن براي او دست دوستي تكان دهد رفت پس چراغ چهار راه آسمان سبز شد رفت و با صداي رفتنش كوچه هاي خاكي زمين جاده هاي كهكشان سبز شد او از این طرف دعا از آن طرف در ميان راه با هم آن دو روبه رو شدند دست توي دست هم گذاشتند از صميم قلب گرم گفتگو شدند..
برف ها كم كم آب مي شود شب ذره ذره آفتاب مي شود و دعاي هر كسي رفته رفته توي راه مستجاب مي شود.... |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 9:15 توسط نیره
|
|
||
|
|
چشم به راه |
|
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
سوالات كارشناسي ارشد 87 رشته IT با جواب تستي آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
اسفند 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 مرداد 1386 بهمن 1385 آبان 1385 مهر 1385 مرداد 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 |
||
|
|
دوستانم |
|
|
با من بگو ذهن طلایی |
||
|
|
آيه امروز |
|
|
|
||
