در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم

اصلا به تو افتاده مسیرم که بمیرم

یک قطره ی آبم که در اندیشه دریا

افتادم و باید بپذیرم که بمیرم

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم

یا تنگ  در آغوش بگیرم که بمیرم

یک کوزه ترک خورد چه جای نگرانی ست

من ساخته از خاک کویرم که بمیرم

خاموش نکن آتش افروخته ام را

بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم